önce yatağından doğruldu, gün içinde fütursuzca tükettiği soluğunu sabahın sessizliğinden olacak bir an olsun duyumsadı, güldü.
sonra elleri saati aradı, erkendi. tuvalete yürüdü. nemli fayanslar ayaklarını gıcıklıyor, koridorun soğuğu içini ürpertiyordu.
yüzünü yıkadı, aynaya baktı, çizgiler her gün artıyordu ya da aynaya bakmak için eskisine göre daha çok zamanı vardı.
sıcak su diye düşündü, koluna baktı. her sabah ki ağrı bu sabah biraz daha ağırdı sanki. " güzel bir duş geçirir" dedi kendi kendine fakat kapıdan esen soğuk bacaklarına sürtündükçe kafasındaki buharlı hayaller yerini uykuya bıraktı.
yatağa oturdu, kafasını kaşıdı, uzandı, yorganı çekti. ne de olsa uyanmasına daha yarım saat vardı...

1 yorum:
Uyan uykundan çok uyursan her şey geçer yaşanmadan.
Yorum Gönder